Kort gezegd, HPA (High Pressure Air) gebruikt perslucht om BB’s met precisie uit je loop te blazen. Geen batterijen van AEG’s (Automatic Electric Guns) peperdure CO2-patronen en gbb maga van GBB’s (Gas Blow Back). De perslucht voor HPA-systemen komt uit een fles die je bij je draagt. Aan deze fles zit een regulator bevestigd die je kunt afstellen en zo met redelijke nauwkeurigheid de druk die je schiet kunt afstellen met een sleuteltje (en je als een puberale tiener lekker op het randje kan balanceren van wat nét nog mag van papa NABV).
De Prijs van Performance
Laat ik beginnen met het pijnlijke punt: HPA is schijtduur. Maar zoals bij veel dingen in het leven krijg je waarvoor je betaalt. Iedereens opa zei altijd: “Goed gereedschap is het halve werk.” In dit geval gaat die oude wijsheid ook weer op. Met HPA koop je niet alleen kwaliteit, maar ook een hoop gemak. Een HPA-replica heeft aanzienlijk minder onderdelen dan een AEG, waardoor het onderhouden grotendeels neerkomt op schoonhouden en af en toe wat invetten. De frequentie hierin verschilt enorm, je heb spelers die het na elke skirm doen en je hebt spelers die er makkelijk een jaar niet naar omkijken. HPA biedt je dus wel die flexibiliteit om het schoonmaken te doen wanneer je er zin in hebt en het niet elke keer een must is.
Mocht er onverhoopt toch iets niet werken of als je replica te hard schiet, dan hoef je niet meteen je de hele zooi uit elkaar te trekken en urenlang te troubleshooten maar kun je het vaak ter plaatse op een simpele manier fixen. En wat kost dat nou allemaal?
Voor een degelijke (nieuwe) HPA-replica ben je tussen de €700,- en de €900,- kwijt. Een luchttank (inclusief flesregulator) kost je ongeveer €80, en de regulator die aan je flesregulator komt, inclusief slang, komt neer op zo’n €150. Reken dus op instapkosten van rond de €1000 om allemaal nieuwe gear te kopen. wiseweaseladvies: wie de fuck koopt nieuw, check gewoon airsoftbazaar en tik een set voor €800 totaal op de kop!
De waarheid over de prestaties
“Oh mijn AEG kan net goed schieten als een HPA man, ik schiet echt lazers bro”. Vieze leugens. Iedereen die dat beweert, heeft waarschijnlijk een fortuin gespendeerd aan een AEG en lijdt aan een stevige portie cognitieve dissonantie. HPA schiet niet alleen nauwkeuriger en verder, maar het geeft je ook dat sexy pfew pfew geluid ipv de schorre eend die in een AEG gearbox zit. (GBB laat ik hier bewust even buiten schot, dat is een geval apart (en ja eerlijk GBB klinkt wel het geilst (maar is dan weer niet zo stil te krijgen (maar dat is ook wel de bedoeling dan?)))).
Over die vervelende slang…
Ja, het zit soms in de weg. Wordt je speelervaring er door gehinderd? Nee. Is het irritant? Soms.
Je replica moet toch echt aangesloten worden aan je fles die je bijdraagt. Wat overigens super chill is, want het werkt als een contragewicht voor je magazijnen aan de voorkant. Zo wordt je niet meer naar voren getrokken door je plate carrier—tenzij je dat soort dingen juist prettig vindt, ik oordeel niet.
Aan die fles zit een slang en die slang moet naar je replica, en dat oogt inderdaad gewoon een beetje kut en onhandig. MAAR wat je er ook aan ondervindt qua onhandigheid wordt ruimschoot gecompenseert met de prestatie, het is echt een hele goede trade-off.
Mocht je die slang nou echt heel ruk vinden, er is een oplossing: de airstock. Dit is een setup waarbij de luchttank direct op je stock schroeft en je het als kolf gebruikt. Wel echt fkn lelijk.
Er is ook nog een hybride systeem, waarbij je zowel een slang kunt gebruiken als een tankje op je stock. Maar een dergelijk systeem vereist wat knutselvaardigheden of een behoorlijke zak geld om er een kant-en-klaar te kopen.
De HPA’ers
Een elitegroep die vaak bestaat uit diehard airsofters die het risico op persoonlijk faillissement voor lief nemen om net die extra 20 meter verder te kunnen schieten. Deze verslaafde zielen hebben allemaal één van twee gedeelde ervaring. Ze hebben het geluk gehad om zelf een keer te mogen spelen met een HPA replica en, laten we eerlijk zijn, once you go HPA, you never go back. Óf ze zijn de ongelukkigen die tegen een team vol HPA’ers hebben gestaan, compleet geraped zijn, en toen zelf naar de ‘dark side’ zijn overgestapt uit pure frustratie.
Binnen de HPA scene heb je een paar subcults, maar de MTW fanboys springen er echt uit. De Modular Training Weapon (MTW – naam van de replica) van het Amerikaanse Wolverine (merknaam), is een HPA-aangedreven M4 model replica.
Waarom hype? Simpel. Out of the box is de MTW al super sexy. Je schiet direct beter met een standaard MTW dan de meeste ge-upgrade replica’s. Maar het bezitten van een MTW maakt je nog geen echte MTW’er. Dat label verdien je pas echt als je ook investeert in andere belachelijk dure accesoires om op je MTW te zetten of een speciale MTW te kopen. MTW’ers meten onderling ook vaak hun penislengte door op te scheppen over de aanpassingen die ze aan hun MTW hebben gedaan of hoe lang ze al een MTW hebben (“Leuke MTW man! Dat is die nieuwe of niet? gen3? Oh leuk, ik heb nog een gen1 *flexflex*” of “Ja heb fully Silent industries man, zóóóóó veel beter dan stock”).
Er is niet super veel dat intern geüpgrade kan worden aan een HPA—denk aan de hop-up, barrel, en bucking, en dan heb je het wel gehad. Dus de echte flex komt van Realsteel accessoires zoals Daniel Defence onderdelen, Magpul gripjes, en custom cerakote kleurtjes om te bepalen wie de OG is.
Mocht je nog twijfelen over een HPA systeem? Vraag dan eens aan een MTW’er (fuck tippman) wat ze van hun liefje vinden. Je krijgt ongetwijfeld een sales pitch waar zelfs de Wolf of Wall Street een puntje aan kan zuigen.
Dus?
Is HPA “pay to win”? Misschien wel ja. HPA is duur, maar je krijgt waar voor je geld. Het is efficiënt, consistent, en je hoeft geen HTS te hebben gedaan om je gear aan de praat te houden. Is het iets voor jou? Als je het geld ervoor over hebt en je bent serieus over de prestaties, dan zeg ik: vol perslucht vooruit.